Την περασμένη Τετάρτη 6/7στο ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ πραγματοποιήθηκε press conference με προσκεκλημένους δημοσιογράφους -κατά βάσην του ειδικού τύπου- με σκοπό την παρουσίαση των νέων προϊόντων του εργοστασίου μετά την εξαγορά του από τον κολοσσό που λέγεται Western Digital. Αναλυτικό ρεπορτάζ θα διαβάσετε εδώ.
Εγώ στο σημείωμά μου αυτό θα σταθώ σε μία ακόμη ιδιαίτερη ανακοίνωση που έγινε στα πλαίσια της συνέντευξης τύπου: Στο γεγονός ότι όλα τα εργοστάσια που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή αποθηκευτικών χώρων, προβλέπουν εκρηκτική ανάπτυξη του κλάδου με ορίζοντα το 2020.

Και αυτό λόγω της τεράστιας, ασύληπτης μέχρι πρότινος λήψης φωτογραφιών με τα smartphones. Το νούμερο των 3.000.000 το λεπτό για φέτος του χρόνου θα μοιάζει μικρό. Έχουν λοιπόν κάθε συμφέρον εργοστάσια όπως η SanDisk να ετοιμάζονται πυρετωδώς για να ανταποκριθούν στην αυξημένη ζήτηση. Γιατί κάποια στιγμή η κάρτα του smartphone θα γεμίσει και θα χρειαστεί ο χρήστης να μεταφέρει εύκολα κάπου αλλού τα αρχεία του (γιατί σπάνια σβήνει φωτογραφίες). Στη συνέχεια και ο δίσκος του υπολογιστή του θα γεμίσει άρα κι εδώ το εργοστάσιο θα πρέπει να προτείνει όχι ένα ακόμη αλλά πολλά, εύκολα και φθηνά αποθηκευτικά μέσα.

Και πριν τελειώσει αυτό το πανηγύρι μπαίνει στο χορό και το εξαιρετικά λαίμαργο 4Κ. Εδώ να δείτε πόσα gigabytes καταπίνονται… Υπολογίστε ότι για τέσσερα λεπτά βίντεο 4Κ χρειάζονται σχεδόν 250GB! Με άλλα λόγια εκτός απο την κοινωνιολογική πλευρά της υπερπαραγωγής φωτογραφιών υπάρχει και η οικονομική διάσταση του θέματος που μεταφράζεται σε τεράστιους τζίρους, σε επενδύσεις για την ανάπτυξη νέων, φθηνότερων, καλύτερων και πολύ πιο compact αποθηκευτικών μέσων κλπ. Να είσαστε βέβαιοι ότι όσα δισεκατομμύρια φωτογραφιών κι αν ληφθούν τα εργοστάσια θα βρουν τρόπους αποθήκευσής τους.

Και ας μην βιαστούν κάποιοι μόνιμα τεχνοφοβικοί να αναρωτηθούν με ποιον τρόπο στο μέλλον θα βρίσκουμε εύκολα στα πλημμυρισμένα από φωτογραφίες αρχεία μας τις λήψεις που επιθυμούμε… Τα τμήματα έρευνας και ανάπτυξης πολλών κολοσσών της ψηφιακής τεχνολογίας δαπανούν τεράστια ποσά στην ανάπτυξη λογισμικού για την εύκολη αναζήτηση συγκεκριμένων φωτογραφιών σε χαοτικά αρχεία. Και σε αυτόν τον τομέα έχουμε ήδη αξιόλογα αποτελέσματα που θα κάνουν τη ζωή όλων μας απλούστερη τουλάχιστον από δω και πέρα.
Όμως για μένα αλλού είναι το ζητούμενο.

Η ιστορία σε αντίστοιχες περιπτώσεις μας έχει διδάξει ότι σύντομα ο καταναλωτής πηγαίνει από το ένα άκρο στο άλλο. Ιδού ένα μικρό ιστορικό παράδειγμα. Μετά το 1890 που οι μικρές και εύχρηστες Kodak μπήκαν σε όλες σχεδόν τις αστικές οικογένειες με αποτέλεσμα να λαμβάνονται ασύλληπτα για την εποχή εκείνη νούμερα φωτογραφιών παραμερίζοντας τις βαριές και δύσχρηστες μηχανές studio, γεννήθηκε ο πικτοριαλισμός που διέδιδε το ακριβώς αντίθετο: Την εγκράτεια στις λήψεις, την αξιοποίηση τεχνικών και παρεμβάσεων, τη σκέψη και το στοχασμό πριν απο το κλικ όπως έπρατταν οι ζωγράφοι κλπ.

Στη Βιέννη λόγου χάριν εκείνης της εποχής δημιουργήθηκαν ομάδες φωτογράφων που από αντίδραση στην μόδα της υπερφωτογράφησης έβγαζαν… μία φωτογραφία το εξάμηνο! Σίγουρα κινήματα όπως π.χ. το slow food στο φαγητό έτσι και στη φωτογραφία είναι απολύτως βέβαιο ότι θα δημιουργηθούν. Το θέμα όμως είναι αν και κατά πόσο αυτά θα αντισταθμίσουν τη σημερινή υπερπαραγωγή εικόνων. Αλλά γιατί να το κάνουν; Ποιος μας βεβαιώνει ότι η κανονικότητα δεν είναι αυτό που βιώνουμε σήμερα κι ότι αυτή θα παγιωθεί στο μέλλον; Ιδού το ερώτημα…