Τίτλοι Ειδήσεων

 

Έρευνα: Φάλαινες αντάλλασσαν πληροφορίες και αντιδρούσαν ομαδικά σε επιθέσεις φαλαινοθήρων PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 17 Μάρτιος 2021 10:59

alt  Εξαιρετικά ενδιαφέροντα στοιχεία σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι φάλαινες αντιδρούν σε αλλαγές που επιφέρει στο περιβάλλον τους ο άνθρωπος αποκαλύπτουν ημερολόγια φαλαινοθήρων του 19ου αιώνα- τα οποία αποκαλύπτουν πώς οι φάλαινες συμπεριφέρονταν όταν δέχονταν επιθέσεις από ανθρώπους.

Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του Guardian, το εν λόγω επιστημονικό άρθρο δημοσιεύτηκε την Τετάρτη από τη Royal Society, και συντάκτες του είναι οι Χαλ Γουάιτχεντ και Λουκ Ρέντελ, επιστήμονες που δουλεύουν πάνω στα κητοειδή, και ο Τιμ Σμιθ, επιστήμονας δεδομένων. Η έρευνά τους δίνει απάντηση σε ένα παλιό ερώτημα: Εάν οι φάλαινες είναι έξυπνα πλάσματα, γιατί έμεναν σε περιοχές όπου σκοτώνονται τόσο εύκολα; Όπως προκύπτει, η απάντηση είναι πως δεν συνέβαινε αυτό ακριβώς.

Χρησιμοποιώντας ψηφιοποιημένα ημερολόγια με λεπτομέρειες για το κυνήγι φαλαινών φυσητήρων στον βόρειο Ειρηνικό, οι επιστήμονες διαπίστωσαν πως μέσα σε λίγα μόλις χρόνια τα επιτυχημένα χτυπήματα των καμακιών των φαλαινοθήρων μειώθηκαν κατά 58%. Το απλό αυτό γεγονός οδηγεί σε ένα εντυπωσιακό συμπέρασμα: Οι πληροφορίες σχετικά με το τι τους συνέβαινε διαμοιράζονταν μεταξύ των φαλαινών, που προέβαιναν σε αλλαγές στη συμπεριφορά τους. Καθώς η «κοινωνία» τους ερχόταν σε επαφή με τους ανθρώπους, μάθαιναν γρήγορα από τα λάθη τους.

«Οι φάλαινες φυσητήρες έχουν έναν παραδοσιακό τρόπο αντίδρασης σε επιθέσεις από τις όρκες» σημειώνει ο Χαλ Γουάιτχεντ, μιλώντας στον Guardian. Πριν τους ανθρώπους οι όρκες ήταν οι μόνοι κυνηγοί των φυσητήρων, απέναντι στις οποίες οι φυσητήρες δημιουργούσαν αμυντικούς κύκλους, στρέφοντας τις ουρές τους προς τα έξω για να απωθήσουν τον εχθρό. Ωστόσο, αυτές οι τεχνικές τις έκαναν πιο ευάλωτες απέναντι στους φαλαινοθήρες, με αποτέλεσμα να υφίστανται κυριολεκτικά σφαγές.

Οι φάλαινες αυτές είναι πολύ κοινωνικά ζώα, ικανά να επικοινωνούν σε μεγάλες αποστάσεις. Δημιουργούν «φατρίες» με δικές τους «διαλέκτους». Επίσης, οι κοινωνίες τους είναι μητριαρχικού χαρακτήρα και οι πληροφορίες σχετικά με τους νέους κινδύνους μπορεί να διαμοιράζονται με τον ίδιο τρόπο που οι αρχηγοί τους μοιράζονται πληροφορίες για τους κυνηγοτόπους τους. Ακόμη, οι φάλαινες αυτές έχουν τους μεγαλύτερους εγκεφάλους στον πλανήτη, οπότε δεν είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς πως καταλάβαιναν τι συνέβαινε.

Οι φαλαινοθήρες άρχισαν να αντιλαμβάνονται τις προσπάθειες διαφυγής τους, διαπιστώνοντας ότι τα ζώα φαίνονταν να επικοινωνούν στις ομάδες τους σχετικά με τις απειλές. Εγκαταλείποντας τους συνηθισμένους αμυντικούς σχηματισμούς τους, κολυμπώντας κόντρα στον άνεμο- τη στιγμή που τα φαλαινοθηρικά ήταν ιστιοφόρα. «Αυτή ήταν μια πολιτιστική εξέλιξη, πολύ γρήγορη για γενετική εξέλιξη» είπε ο Γουάιτχεντ.

Φτάνοντας στην εποχή μας, καθώς οι φάλαινες αρχίζουν να ανακάμπτουν μετά τον όλεθρο που προκάλεσαν στους πληθυσμούς τους οι φαλαινοθηρικοί στόλοι του 20ού αιώνα- με τα τεχνολογικά μέσα απέναντι στα οποία δεν μπορούσαν να αντιδράσουν αποτελεσματικά- αντιμετωπίζουν νέες απειλές: «Πρέπει να μάθουν πώς να μη χτυπιούνται από πλοία, να αντιμετωπίσουν…τις μεταβολές στην τροφή τους λόγω της κλιματικής αλλαγής» λέει ο Γουάιτχεντ. Επίσης, ο μεγαλύτερος σύγχρονος κίνδυνος είναι η ηχορρύπανση, για την οποία δεν μπορούν να κάνουν τίποτα.

 

Πηγή